Vintage Stories

*

Ιστορίες βιντάζ και ατελείωτο faffing.
Η αστυνομία της μνήμης

Η αστυνομία της μνήμης – Yōko Ogawa

«Και τι θα συμβεί αν εξαφανιστούν οι λέξεις;» ψιθύρισα σιγανά, με τον φόβο ότι, αν το έλεγα πολύ δυνατά, μπορεί να επαληθευόταν. Περιττό να πω ότι ούτε ένα λουλούδι είχε…

Δες το
Δανάη Σιώζου

Ενδεχόμενα τοπία – Δανάη Σιώζου

Τραγούδι Τραγουδώ, γιατί το τραγούδι είναι ελεύθερο κι ελπίδα είναι ένα κόκαλο που θάβω και ξεθάβω πιάνομαι από ένα χαμηλό σύννεφο πιάνομαι από ένα χάλκινο καρφί απ’ το τυφλό άλογο…

Δες το
Hans Fallada

Ο πότης – Hans Fallada

Έσπρωξε πάλι το γεμάτο ποτήρι συρτά πάνω στον τσίγκινο πάγκο, τα βλέφαρα χαμήλωσαν και πάλι, στράφηκε στον νεαρό της· η καταδίκη μου είχε υπογραφεί. Σήκωσα το ποτήρι, δίστασα λίγο, το…

Δες το
Μαρία Λαϊνά

Ό,τι έγινε – Μαρία Λαϊνά

Έζησα με αναίδεια και μοναξιά. Μιλάω στο πρώτο πρόσωπο. Έζησα με παράξενες σκέψεις σκοτεινές παρορμήσεις και όνειρα· σε μερικά έβγαινα σε λιμάνια σ’ αλλά πνιγόμουνα λίγο πριν απ’ την όχθη…

Δες το
Νίκος Καρούζος

Τα ποιήματα Α’ – Νίκος Καρούζος

~ Μοναχική ώρα ~ Πλησίασε εδώ στη φωτεινή γωνία του ονείρου και συλλογίσου πόσον αγαπάς. Στην άκρη του γκρεμού σε πρόλαβε ο έρωτας με μαύρη ομορφιά, κόκκινο πάθος. Νύχτα και…

Δες το
Ο χορευτής του νερού

Ο χορευτής του νερού / Ta-Nehisi Coates

“…Το ομολογώ. Έχω όνειρα. Τρελά όνειρα”. “Και τι ονειρεύεσαι;” ρώτησε. Με έσφιξε πάλι. “Ονειρεύομαι άντρες και γυναίκες που μπορούν να πλυθούν, να φάνε και να ντυθούν μόνοι τους. Ονειρεύομαι ροδώνες…

Δες το
Olga Tokarczuk

Πλάνητες – Olga Tokarczuk

Δεν είναι πράγματα αυτά για μένα. Κατά πάσα πιθανότητα μου λείπει κάποιο γονίδιο που ορίζει πως όταν ένας άνθρωπος παραμείνει για καιρό σε ένα σημείο βγάζει ρίζες. Το προσπάθησα πολλές…

Δες το
Kora Bakery

Kora Bakery

Ο νέος φούρνος της Αθήνας χρησιμοποιεί αληθινό προζύμι και σε περιμένει να ανακαλύψεις πώς είναι η ιεροτελεστία του πραγματικού ψωμιού. Αγαπώ το ψωμί όσο τίποτα, είμαι φανατικός ψωμάς και εκτιμώ…

Δες το
Χίλια φεγγάρια

Χίλια φεγγάρια – Sebastian Barry

«Χίλια φεγγάρια ήταν για τη μάνα μου ο πιο παλιός καιρός, το βαθύτερο μέτρο του χρόνου. Όπως είναι για τον Τόμας ΜακΝάλτι τα “εκατό χρόνια”. Ένας περαστικός ιεροκήρυκας τον ρώτησε…

Δες το