Τ’ απομεινάρια μιας μέρας – Καζούο Ισιγκούρο

Καζούο Ισιγκούρο

Αναρωτιέμαι αν θα ΄ταν προτιμότερο να μας είχε πλάσει όλους ο Παντοδύναμος –τι να πω!– σαν ένα είδος φυτών. Ξέρεις, βαθιά ριζωμένους στο έδαφος. Τότε δεν θα ‘χαμε όλες αυτές τις φασαρίες με πολέμους και σύνορα.


Newsletter

* Εγγράψου για όλες τις ιστορίες και τις στιγμές που θα θέλαμε να είχαν αέρα νοσταλγίας και ονειροπόλησης.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *